25 Mart 2013 Pazartesi

Dur Deseydik, İyiydi

Sevinç Ödül PATIR

11 yaşında bir çocuğun babasından tablet bilgisayar istediği bir dünya düzenine hoş geldiniz! Bu tablet bilgisayara sahip küçük kızın bir adet de “netbook” bilgisayarı olduğunu belirtmek isterim.

Benim bildiğim bu tablet bilgisayarlar falan iş insanları için patlak vermişti. İşte gittiğiniz her yerde maillerinizi kontrol edebilirsiniz, her yerde işinizle de ilgilenebilirsiniz tatilinizle de olmadı bilgisayarı her yere taşıma derdinden kurtulmuş olursunuz gibi söylemlerle ortalığı kasıp kavurdu. En azından ben o kadarını anlamışım ya da anlamak istemişim.

11 yaşın istek aralığı birden değişmiş: Rihanna konserleri, tablet bilgisayarlar ve daha nicesi…

Ben 11 yaşındayken ne isterdim diye düşünmeye başladım. 11 yaşındayken kuzenlerimde yatıya kalmak isterdim. Şehir dışındaki akrabalarıma gitmek; kışın dondurma yiyebileceğim bir uzak geleceği isterdim. Ay Savaşçısı çizgi filminin bütün bölümlerini kaçırmadan izlemek; her hafta müzik dersinde söylemek için yeni bir şarkı öğrenmek isterdim. Hafta sonları arkadaşlarımın evlerine gidip onlarla oyunlar oynamak ve kurabiye yapmak isterdim. Annemle oyun oynamak isterdim. Harry Potter serisinin yeni kitaplarının çıkmasını bekler doğum günü hediyesi olarak son çıkan kitabı isterdim. Hep daha çok arkadaşım olsun isterdim mesela onu da hatırlıyorum. Çünkü arkadaşlarımla okul saatlerimiz birbirini tutmuyordu.

Düşününce genel olarak pek teknolojik şeyler istemezmişim. Daha ziyade insanlarla sosyalleşebileceğim gezintiler, pijama partileri, oyun saatlerinin hayalini kurarmışım. Yabancı müziklerden gruplardan bildiğim de 3-4 isimdi. Shakira, Ricky martin, Blind Guardian, The Cranberries, Metallica… Bırakın konserine gitmeyi istemeyi, Shakira’nın bir kasetini almak için bayram harçlıklarımı kullandığımı ve o zamanın parasıyla 11,5 TL verdiğimi çok iyi hatırlıyorum.

Dönemin çocukları beni günden güne şaşırtıyor. Sadece teknolojik zekaları, senden benden iyi telefon internet kullanmaları falan değil şaşırdıklarım. Bu kadar büyümüş de küçülmüş olmaları beni şaşırtıyor artık. Kışın bir dondurma yiyebilmek için pazarlık yapmak yerine şu tarihte Rihanna geliyormuş konserine götürün beni diyen çocuklar var aramızda. Sorsan bahçe oyunlarını bilmeyen nesil tüm tablet bilgisayar oyunlarında da skor rekorlarını kırmış durumda…

Teknoloji çağı, bilgi çağı diyoruz. İyi diyoruz hoş diyoruz. Ama bir yerde de dur diyor muyuz?

Not: evet 11 yaşımda Blind Guardian, Metallica ve The Cranberries dinlemişliğim çokça mevcuttur. Zira siz rock metal vb. türleri dinleyen abiniz, kuzenleriniz ne demek istediğimi tamamen anlarsınız.